created in year 2001
anyone here heard of that play before???
i'm living on that planet right now. dull, dark, and chaotic. its like living in a place where there is war going on and the sun's light never seem to penetrate because of the thick poisonous clouds hovering all over the place. the only light u can see are the burning woods. there were ashes surrounds the place, and dead bodies. never would imagine that there would still be life in that place.
but amidst the burning woods and thick ashes covering the whole land, life still exists. you would notice small crawling creatures that feed on a decaying body of a once lovely creature.
emptiness, that's what i see now. pathetic.
what creature could do such a thing??? only a soulless one would, only a creature who is also empty could because what has he got to lose??? nothing.
whenever he sees something beautiful like this planet is once was, he would immediately destroy it because he wants everybody to be like him, to feel what he feels, to be empty like he is. to be dark, dull and lifeless.
i'd like to be out of this place because i'm afraid i might be like him soulless, lifeless...
i think i'm beginning to be like him...
i'd like to embrace life but what if it doesn’t embrace me back??? what now??? what then??? It's better to be dead because you experience no pain. because you don’t give a damn on anything that is happening around u. because what's the use anyway you're already dead and u don’t feel.
5.16.2004
Paglilipat nila Aling Luz
Aalis na ang kababata kong kaibigan si Jhe. Lilipat na daw sila sa Quezon City. 16 years din silang nakatira dito sa Kalawaan. Marami rin kaming pinagsamahan. Bagama't di na kami kasing close tulad ng dati noong mga neneng pa kami. Pag me problema sya sa akin pa rin naman sya lumalapit para humingi ng mga payo. Ako hindi masyado, bihira akong humingi ng tulong sa ibang tao dahil lahat kinakaya ko.
Kakalungkot...ang pag-alis nya. Im never good at saying goodbyes.
Umiiyak na nga si Aling Luz at ipinagbibilin na yung mga santong ibibigay nya ke mama. Tumambay na nga ako dun kanina upang panoorin ang kanilang paglilipat. Hindi madali para sa kanila ang mawalay sa mga kaibigan at sa tirahang kinamulatan na ng isip ng kanilang mga anak.
Natutuwa ako sa inaanak ko, apat na taon na sya ngayon. Ayaw niyang paiwan ang kanyang pottie trainer na niregalo ko nang mag-ninang ako nung bininyagan sya samantalang di na naman nya kailangan yun. Mamimiss ko rin ang batang yun. Di bale me piyesta naman at Pasko.
Mamimiss ko rin sila. Wala nang babati sa akin sa umaga tuwing dadaan ako sa tapat ng bahay nila papasok sa opisina.
Kakalungkot...ang pag-alis nya. Im never good at saying goodbyes.
Umiiyak na nga si Aling Luz at ipinagbibilin na yung mga santong ibibigay nya ke mama. Tumambay na nga ako dun kanina upang panoorin ang kanilang paglilipat. Hindi madali para sa kanila ang mawalay sa mga kaibigan at sa tirahang kinamulatan na ng isip ng kanilang mga anak.
Natutuwa ako sa inaanak ko, apat na taon na sya ngayon. Ayaw niyang paiwan ang kanyang pottie trainer na niregalo ko nang mag-ninang ako nung bininyagan sya samantalang di na naman nya kailangan yun. Mamimiss ko rin ang batang yun. Di bale me piyesta naman at Pasko.
Mamimiss ko rin sila. Wala nang babati sa akin sa umaga tuwing dadaan ako sa tapat ng bahay nila papasok sa opisina.
5.15.2004
ako, ako at ako
ahhh yes, my own blog. i have to warn you guys, this is all about me and what i think of things around me (di ba obvious sa title?!).
it may not always be pleasant but this is me and my thoughts. no apologies.
it may not always be pleasant but this is me and my thoughts. no apologies.
Subscribe to:
Comments (Atom)